O kobiecej drodze z końmi i sobą samą - rozmowa z Ewą

Listen to “#142 Rozmowa z Ewą – Z wiatrem w grzywie – podcast” on Spreaker.

Subskrybuj podcast na wybranym urządzeniu i otrzymuj powiadomienia o nowych odcinkach:

Jak wygląda proces rozwoju, gdy łączy się codzienność właścicielki konia z doświadczeniem uczestnictwa w programach rozwojowych? W najnowszym odcinku rozmawiam z Ewą – kobietą, która przeszła cztery edycje Drogi Kobiety i jednocześnie od lat żyje blisko ze swoim koniem. To spotkanie dwóch perspektyw: codzienności pełnej obowiązków i relacji z własnym zwierzęciem oraz wyjątkowej przestrzeni warsztatowej, w której konie stają się lustrem wewnętrznych procesów.

Ewa dzieli się tym, jak jej doświadczenia ewoluowały na przestrzeni czterech lat – od pierwszego spotkania, w którym pojawiło się jedynie pragnienie „żeby było lepiej”, po głęboką otwartość i odwagę mierzenia się z ważnymi tematami osobistymi. Opowiada o przełomowych momentach, w których konie, grupa i proces warsztatowy wydobywały na powierzchnię to, co długo pozostawało ukryte.

Rozmawiamy o uczeniu się tolerancji dla różnic, o rozpoznawaniu własnej mocy i granic, o tym, jak codzienne relacje – także z koniem – zmieniają się, gdy zaczynamy uważniej słuchać siebie i otoczenia. To opowieść o kobiecej drodze, która nie kończy się w żadnym wieku, ale może stawać się początkiem nowej jakości życia – z większą przestrzenią, mocą i odwagą do bycia sobą.

Więcej o tym – w niniejszym odcinku. Zapraszam!

Droga rozwojowa z końmi i codzienność właścicielki konia

I inne wątki tego odcinka:

Czym różni się codzienne życie z koniem od doświadczenia warsztatów z końmi?
Jak ewoluował proces Ewy przez cztery edycje Drogi Kobiety – od „chcę, żeby było lepiej” po głębsze odkrycia.
O przełomowych momentach, w których konie stają się lustrem ukrytych potrzeb i emocji.
Czego uczymy się, gdy widzimy, że ludzie mają naprawdę różnie – i dlaczego ta świadomość upraszcza życie.
O rozpoznawaniu subtelnej granicy między mocą a przemocą.
Jak warsztaty otworzyły przestrzeń do przeżywania „syndromu opuszczonego gniazda” i tworzenia nowej jakości dla siebie.
Różnorodność grup – wiekowa, zawodowa, osobowościowa – jako źródło mocy i inspiracji.
Czy 50 lat to początek czy koniec? O odczarowywaniu stereotypów i kobiecej sile w dojrzałym wieku.

Odcinek trwa 36 minut.