en en en
10 kroków do zwiększenia swojej siły wewnętrznej

Wpisz swój adres email, aby bezpłatnie otrzymać poradnik PDF.

Autentyczna i spójna komunikacja

Spotkanie z mistrzami komunikacji niewerbalnej. Poszukiwanie spójności na poziomie emocji, myśli, ciała i ducha.

Świadome przywództwo

Przywództwo jest nieustającym uczeniem się i wyciąganiem wniosków. Ekspertyza i to co wiemy – nie jest tu  wystarczające. Ważna jest wizja. Liczą się bardzie pytania, niż odpowiedzi. Zauważanie, a nie wiedzenie.

Horse-Sense czyli mądrość życiowa

Uruchamianie rozwiązań z szacunkiem do tego co historyczne i otwartością na nowe. Wzmacnianie działań w oparciu o ponadczasowe i uniwersalne wartości.

Międzynarodowy know-how i autorskie podejście

Współtworzymy międzynarodową sieć facylitatorów. Prowadzimy kompleksowe szkolenia facylitatorów.

HorseSense

Bezpłatny ebook o sile wewnętrznej

Pobierz bezpłatny poradnik

Horse Assisted Education

Uważnie z uważnością

Moja pierwsza lekcja uważności

 

Jedną z moich większych lekcji w obszarze uważności, była sytuacja w której dowiedziałam się, że aby zwiększyć uważność – nie powinnam mówić: Uwaga! Przeprowadzaliśmy stado koni z jednego pastwiska na drugie. Każdy z koni był prowadzony „w ręku”. Niektóre odcinki odbywały się wzdłuż drogi uczęszczanej przez samochody. Prowadzący całą operację, w momencie jak się pojawiał samochód przekazywał informację: samochód z przodu, po lewej samochód itp. Spokojnie, informacyjnie. Pilnował też, żeby nikt nie przekształcał tego na dość spontaniczne i automatyczne: Uwaga! Samochód. Wynikało to z tego, że przy tym drugim komunikacie – jak mówiło jego doświadczenie – często działo się coś nieprzewidywalnego, ludzie reagowali w takim sposób, że konie płoszyły się, powstawał chaos. Ta zależność była dla mnie niezwykle zaskakująca i inspirująca.

Co się dzieje z uważnością w chwili gdy ludzie słyszą Uwaga!? Dlaczego to miało taki niepokojący wpływ na konie, że efekt był odwrotny od oczekiwanego? Jak zatem zwiększać uważność nie osiągając odwrotnych skutków?

 

Czym jest uważność?

 

Uważność, której uczę się w obecności koni rozumiem, jako kontakt z rzeczywistością i ze swoimi zasobami, które umożliwiają reakcję na nią (na rzeczywistość). Kontakt z rzeczywistością to z jednej strony kontakt ze sobą – swoimi myślami, uczuciami i ciałem. Z drugiej strony to kontakt z tym co się dzieje dookoła w dość szerokim kontekście.

Szeroki kontekst uważności to świadomość tego co przejawia się w danej chwili i co z tego wynika na „za chwilę”. Może to brzmieć jako zdolność przewidywania przyszłości, natomiast jest to raczej kontakt z rzeczywistością na wielu jej płaszczyznach. Jeśli zaczyna wiać silny wiatr, i obserwujemy wyginający się parasol, to przy odpowiedniej uważności jesteśmy w stanie przewidzieć czy się wywróci czy nie. Ważne natomiast jest też orientowanie się co z takiego mariażu (informacji płynących z kontaktu ze sobą i informacji płynących z kontaktu z rzeczywistością dookoła siebie) wynika w kontekście osobistej możliwości reakcji na tą rzeczywistość. Przynajmniej dla koni to jest ważne, że wiemy co się z nami dzieje, co się dzieje dookoła i co w związku z tym możemy i umiemy zrobić (i czy to wiemy).

 

Ukierunkowanie uwagi a kontakt z rzeczywistością

 

W przywołanym powyżej przykładzie wołanie „Uwaga! – samochód” osiąga odwrotny skutek, bo następuje ukierunkowanie uwagi przy jednoczesnym straceniu jej z częścią pozostałej rzeczywistości. Rozkładając to na język emocji: słysząc „Uwaga!” możemy czuć niepokój i przygotowywać się jak na starcie z „potworem”. Dla koni płynnie czytających emocje to dość przerażający przekaz (stąd płoszenie i chaos). W przypadku informacji: samochód z przodu (do tego podanej spokojnie i informacyjnie) – samochód uzyskuje status jednego z wielu obiektów rzeczywistości z którą należy mieć kontakt dbając o sukces całej operacji przeprowadzania koni.

Ten „uważnościowy” chaos możemy zaobserwować również w wielu innych dziedzinach w relacji z życiem i działaniem. Np. w stosunku do dzieci. Kierunkowanie do nich komunikatów  z „Uwaga!” wytrąca je z kontaktu z całą rzeczywistością i kierunkuje na bardzo mały wycinek rzeczywistości. Zaobserwować to można np. przy działaniu/zabawie dziecka i wpływie na to komentarzy dotyczących tych elementów rzeczywistości, które stanowią jakieś zagrożenie/nie są doskonałe. Również w relacjach zawodowych to co budzi najtrudniejsze uczucie np. lęk przysłania kontakt z większą całością i kontekstem sytuacji.

 

Uważność świadoma i kontakt z nieświadoma informacją

 

W pewnym sensie można powiedzieć że w tym przypadku przy zwiększaniu uważności (ukierunkowanej) jednocześnie ją zmniejszamy w innych obszarach (uważność szeroka). To prowadzi w efekcie do mniejszego dialogu z rzeczywistością i możliwości adekwatnego na nią reagowania. Jak temu zaradzić? Uważność szeroka nie jest tożsama ze skupianiem uwagi (co jest notabene definicją uważności wg Słownika Języka Polskiego). Uważność szeroka jest zwiększaniem kontaktu z rzeczywistością w „tu i teraz” w jak najszerszym aspekcie. Uważność szeroka jest też nie tylko uważnością świadomą, ale również jest to korzystanie z odbieranych nieświadomych informacji. W szczególności mądrości płynącej z niewerbalnej komunikacji zawartej w emocjach, postawie i ciele oraz w kontekście sytuacji.